Dag 7: And further...

Gisteren ben ik ingecheckt in het hostel "Europe Melbourne". Het hostel is gelegen in het centrum van Melbourne en in vergelijking tot het vorige hostel in St. Kilda is het hier een dooie en muffige boel. In plaats van drie stapelbedden op een kamer die ik deelde met alleen maar vrouwen, deel ik de kamer nu met vijf stapelbedden waarbij zowel vrouwen als mannen slapen. Het ruikt er muffig en het lijkt wel een donker hol. Ik denk dat het hier voornamelijk stinkt vanwege een Engelse gast die hier op zijn bed onder mij zit weg te rotten. Desondanks kan zie ik wel 2 voordelen: 1. Ons bed is voorzien van gordijnen zodat je toch een enige vorm van privacy hebt en 2. Er zijn op deze verdieping 10 luxe douches die ieder voorzien zijn van een wc en regelmatig worden schoon gemaakt.

Om naar dit hostel te komen, heb ik voor het eerst gebruik gemaakt van de zogeheten “Uber Pool”. Dit houdt in dat de taxirit wordt gedeeld met andere passagiers die op verschillende momenten gedurende de rit instappen. Hierdoor is het mogelijk om taxiritten tegen een relatief lagere prijs dan normaal aan te bieden. Zo heb ik slechts 4,46 Australische Dollar hoeven te betalen ten opzichte van de metro die mij ongeveer 3,50 Australische Dollar zou kost en dan heb ik ook nog eens het gemak om voor de deur van het hostel te worden afgezet. De taxirit zelf was ook nog eens leuk vanwege de taxichauffeur, Abey, die zijn uiterste best deed om een leuk praatje te maken. Hij komt oorspronkelijk uit India en woont in Melbourne ruim 10 jaar met zijn gezin. Hij heeft meerdere steden en plekken in Australië gezien zoals Sydney, Brisbon en Cairns. Volgens hem is de stad Melbourne het leukst en gemoedelijkst.

Abey vroeg naar mijn plannen voor de komende tijd in Australië. Ik vertelde hem over mijn Working Holiday Visum en dat ik vandaag zelfs een sollicitatiegesprek heb gehad bij het hostel "The Ritz backpackers" en dat ik vanaf aanstaande zondag mijn eerste dienst ga werken. Via een de website van een intermediair had ik namelijk eerder die dag de vacature gezien van "Helpers" die het hostel met spoed nodig heeft. Ik ben op hun eigen website gaan kijken, heb de stoute schoenen aangetrokken en contact opgenomen. Al snel ontving ik respons en vervolgens heb ik aangeboden om een half uurtje later langs te komen voor een eerste kennismaking.

Aangekomen in het hostel (10 minuten te vroeg) heb ik nog eerst even geduldig gewacht voordat de hele rij van backpackers was geholpen. In de tussentijd heb ik op de omgeving om mij heen gekeken. Het ging er chaotisch aan toe en bepaald schoon zag het er ook niet uit. Uiteindelijk was het mijn beurt en aan de man zijn reactie te zien, kon ik concluderen dat hij op de hoogte was van de reden waarvoor ik kwam. Hij, Max is zijn naam, vroeg mij plaats te nemen op de oude en vlekkerige bank.

Vervolgens kwam hij naast mij zitten en begon hij een ongestructureerd en warrig verhaal te vertellen over de shiften waarvoor hij momenteel personeel nodig heeft. Hij vertelde over twee opties: Optie 1: de shift startende vanaf 19:30 uur tot 23:00 uur. De werkzaamheden hierbij bestaan uit het schoonmaken van de gemeenschappelijke ruimtes. Optie 2: De shift startende om 09:00 uur tot 15:00 uur. Bij deze tweede optie bestaan de werkzaamheden uit het in- en uitchecken van backpackers en daarnaast het assisteren bij schoonmaakwerkzaamheden in de gemeenschappelijke ruimtes.

Voor wat betreft de eerste optie wisselen de werkweken zich af 3 en 4 shiften. Bij de tweede optie daarentegen werk ik slechts 3 shiften en niet meer. In ruil hiervoor krijg ik wekelijkse accommodatie in een appartement die ik met slechts 2 anderen hoef te delen. Daarbovenop krijg ik gratis ontbijt en zal ik af en toe ook gratis kunnen dineren. Mocht ik buiten deze diensten nog extra diensten gaan draaien dan krijg ik hiervoor betaald.

Na afloop van dit gesprek heb ik zoals is afgesproken met Max mijn cv gestuurd. Al relatief snel ontving ik respons hierop dat met de boodschap dat ik aanstaande zaterdag kan langs komen om in het appartement in te trekken zodat ik zondagavond al mijn eerste dienst kan draaien.

Dit is allemaal natuurlijk goed nieuws, maar ik ben nog wel sceptisch over. Ten eerste verwacht ik dat het appartement heel erg basic zal zijn en vraag ik me af in welke mate het schoon is. Ten tweede sluit ik ook niet de gedachte uit dat het schoonmaken van de openbare ruimtes in het hostel me erg kan tegenvallen, omdat het er erg smerig zal zijn. Tot slot verwacht ik te moeten oppassen om niet te gaan overwerken, aangezien ik hiervoor niet betaald krijg.

Ik waardeer het dat ik betreffende mijn accommodatie en het ontbijt geen kosten hoef te maken. Daarnaast is het ook fijn om te weten dat ik een vaste verblijfplaats heb en dat ik niet telkens met mijn backpack hoef te reizen. Ondanks dit wetende blijf ik ondertussen verder zoeken naar andere banen. Als ik namelijk niet verder kijk, zal ik ook nooit weten of ik beter had kunnen krijgen. Abey (de taxichauffeur) was enthousiast voor mij.

De enorme hoeveelheid regen had die dag zijn sporen nagelaten. Abey moest van autobaan wisselen aangezien deze bedekt was met een laag water van minstens 20 centimeter dik. Volgens hem kan het hier in Melbourne wel vaker zo heftig regenen, maar loopt het water ook relatief snel weg. Onderweg stoppen om twee Duitse meiden op te halen. Zij hebben ook een Working Holiday Visum en zijn 2 maanden geleden in Melbourne komen te wonen. Momenteel verblijven ze in een Airbnb en hebben ze werk gevonden in Sales.

Uiteindelijk zet Abey mij af bij het hostel Europe Melbourne. Hij sluit ons gesprek af met het volgende: “Ramona", begint hij... "Hier in Melbourne zijn er genoeg mogelijkheden om veel geld te verdienen, maar onthoud dat het veel meer waard is om iets te doen wat je oprecht leuk vindt en waarvoor je passie hebt. Geluk is meer waard dan al het geld en goud in de wereld”.

Na het inchecken, ontving ik een bericht op Facebook van Jamie met de uitnodiging om iets te gaan drinken diezelfde avond. Zij had mij gevonden via de groepen "Dutchies in Melbourne" en "Dutchies in Australië" waarvan ik lid ben op Facebook. Het platform biedt de mogelijkheid om met andere Nederlanders in contact te komen die hier in Australië zijn. We hadden afgesproken bij het café “The Joint”, blijkbaar een populair café op Tripadvisor, waar voornamelijk veel Nederlands komen.

Zittend aan een tafel, ondertussen genietend van mijn glas Cider, vertelde ze over haar reis. Ze was begonnen in Cairns en in totaal is ze al 7 weken onderweg. Over drie dagen vertrekt ze weer terug naar Amsterdam. Ik ben blij haar ontmoet te hebben, want ze heeft me behoorlijk veel tips gegeven. Zij als control freak zijnde had dan ook haar gehele reis vooruit gestippeld en ze was behoorlijk geschrokken toen ze opmerkte dat ik nauwelijks tot niets had gepland of me had ingelezen. Ik heb mijn lach moeten inhouden bij het zien van haar gelaatsuitdrukking.

Ondertussen stroomde het café vol met andere jonge backpackers en uiteindelijk sloten we ons aan bij een andere groep Nederlandse en Belgische meiden. Vol interesse luisterde ik naar hun verhalen en ik vond het fijn om te concluderen dat we ons allemaal in hetzelfde schuitje bevinden. Iedereen plant de reis in op zijn of haar eigen manier, maar bij het ontmoeten van deze meiden is fijn om te horen dat we overeenkomsten hebben en dat we eventueel vaker samen met elkaar kunnen optrekken. We hebben elkaars contactgegevens uitgewisseld en vervolgens ben ik terug richting het hostel gegaan om me daar verder gereed te maken om richting bed te gaan.

Vandaag ben ik vroeg opgestaan. Ik had namelijk een afspraak gemaakt om bij Anytime Fitness (gratis) te gaan sporten. Bij de sportschool werd ik enthousiast en vriendelijk ontvangen door Mitchell. We bespraken mijn doelen en ik werd voorzien van uitleg betreffende de machines. Na zijn uitleg gaf ik mijn voorkeur aan liever zelf mijn eigen gang te gaan en hem op te zoeken zodra ik vragen mocht hebben.

Na mijn work-out en een verfrissende douche bespraken we de opties voor wat betreft een abonnement. Australië kennende, wist ik dat dit enorm duur zou zijn en mijn verwachting werd bevestigd door Mitchell. Helaas had hij ook geen personeel nodig waarbij mijn voorstel, om in ruil voor werk gratis hier te mogen sporten, werd afgeslagen.

Vandaag was en productieve dag voor mij. Ik heb namelijk mijn verdere bankdetails verkregen en heerlijk rondgelopen door St. Kilda. Ik passeerde het reisbureau Peterpans waar ik mijn eerste tour voor morgen heb geboekt, namelijk: The Great Ocean Road. Ik heb er enorm veel zin in. Buiten de stad Melbourne ga ik nu eindelijk meer van de natuur zien.